Wat voor de een de gewoonste zaak van de wereld is, is voor een ander een enorme uitdaging.
Een aantal weken geleden hoorde ik bij toeval dat een aantal collega's bezig waren met de voorbereidingen voor Alpe d'HuZes (nee niet Alpe d'Huez, heeft er wel mee te maken). Ze waren bezig om sponsoren te werven (>25.000 euro) en het werven van deelnemers. Ik heb me toen opgegeven als zgn. reserve deelnemer (2e op de lijst van het team).
Vorige week werd ik echter opgebeld dat ik gepromoveerd was van reserve naar deelnemer!
Waarom doe ik dit als 100% mountainbiker en 0% racer?
Nadat ik Duchenne Heroes 2006 en 2007 met succes heb doorstaan, en Ed het stokje overneemt in 2008, is dit een kans de ik waarschijnlijk niet meer weer krijg. Veel sponsoring is al binnen, en het enige dat ik moet doen is de "Alpe d'Huez" te beklimmen op een fiets waar ik tot nu nog nooit op heb gezeten. Op deze wijze kunnen we een geweldig bedrag overdragen aan KWF Kankerbestrijding. Moet ik 'nee' zeggen omdat ik nog nooit op een race-fiets heb gezeten? Nou MOOI NIET!. Ik neem mijn verantwoordelijkheid en ga die "Grote bult" met zijn slingerbochten overwinnen voor dit geweldige doel!


De komende tijd natuurlijk zoveel mogelijk "GROTE" sponsoren werven en zorgen dat ik de beschikking krijg over een fiets voor de training en de tocht! En dan veel, veel ...erg veel trainen!